نمیدونم چرا ولی تو رابطه بودن خیلی این چند وقت داره به چشمم میاد

اینکه تا الان با کسی نبودم هم برام با ارزشه هم از یه جایی به بعد تو فکر فرو میبرت که چرا؟

من دوست داشتنی نبودم؟یا شایدم بهتره بگم برای با کسی بودن هیچ تلاشی نکردم.

این یه واقعیته که من آدم خیلی سخت گیریم تو روابطم ولی چیزی که همیشه اذیتم میکنه اینکه آیا اونقدری مهم نبودم برای کسی که بخواد بیشتر تلاش کنه؟؟خب طبیعیه که وقتی کسی شروع میکنه به باز کردن سر صحبت من بی نهایت جدی و متعهد به شخص فرضی میشم و شایدم یه خورده بیشتر از بقیه این اخلاقم طول بکشه ولی بعدش چییییی!!!!